Πότε η σταθερότητα γίνεται στασιμότητα
Πώς ξεχωρίζεις την ασφάλεια από την αδράνεια
Η σταθερότητα θεωρείται ζητούμενο.
Στην καριέρα, στις ομάδες, στις επιχειρήσεις.
Σημαίνει ασφάλεια.
Συνέχεια.
Προβλεψιμότητα.
Όμως υπάρχει ένα σημείο όπου η σταθερότητα παύει να λειτουργεί ως θεμέλιο
και μετατρέπεται σε στασιμότητα.
Και αυτό το σημείο σπάνια ανακοινώνεται.
Δεν έρχεται με κρίση.
Έρχεται σιωπηλά — και γι’ αυτό είναι επικίνδυνο.
Η σταθερότητα από μόνη της δεν είναι πρόοδος
Το να μένεις στο ίδιο σημείο δεν είναι πρόβλημα από μόνο του.
Πρόβλημα γίνεται όταν:
• δεν υπάρχει εξέλιξη
• δεν υπάρχει μάθηση
• δεν υπάρχει ανανέωση
• δεν υπάρχει πρόθεση αλλαγής
Η σταθερότητα έχει αξία μόνο όταν υπηρετεί κάτι ζωντανό.
Όταν συντηρεί απλώς το υπάρχον, παύει να είναι στρατηγική.
Η συντήρηση χωρίς αναθεώρηση δεν είναι ασφάλεια.
Είναι αναβολή απόφασης.
Πότε η ασφάλεια αρχίζει να μοιάζει με αδράνεια
Η μετάβαση από τη σταθερότητα στη στασιμότητα είναι λεπτή — και συχνά λογικά δικαιολογημένη.
Η στασιμότητα δεν σημαίνει ότι όλα πάνε στραβά.
Σημαίνει ότι όλα είναι αρκετά καλά για να μη ρισκάρεις.
Συνήθως εμφανίζεται όταν:
• «δεν υπάρχει λόγος να αλλάξει κάτι»
• «αφού λειτουργεί, γιατί να το πειράξουμε;»
• «δεν είναι η κατάλληλη στιγμή»
• «έτσι γίνεται εδώ και χρόνια»
Η ασφάλεια γίνεται αδράνεια όταν προστατεύεις το πλαίσιο
αντί να εξελίσσεις το περιεχόμενο.
Η στασιμότητα δεν μοιάζει με αποτυχία
Αυτό είναι το πιο παραπλανητικό στοιχείο της.
Η στασιμότητα:
• δεν δημιουργεί άμεσα προβλήματα
• δεν φέρνει κρίσεις
• δεν προκαλεί έντονες αντιδράσεις
• δεν δείχνει επικίνδυνη
Απλώς αφαιρεί δυναμική.
Με τον χρόνο:
• η δουλειά γίνεται επαναλαμβανόμενη
• η σκέψη περιορίζεται
• η περιέργεια μειώνεται
• η φιλοδοξία αντικαθίσταται από αντοχή
Και αυτό συχνά βαφτίζεται «ωριμότητα».
Δείτε επίσης: Γιατί δεν χρειάζεσαι πάντα περισσότερα skills
Πώς ξεχωρίζεις αν βρίσκεσαι σε σταθερότητα ή στασιμότητα
Υπάρχουν μερικά καθαρά σημάδια που δεν σχετίζονται με τον τίτλο ή το περιβάλλον,
αλλά με την εσωτερική κίνηση.
Βρίσκεσαι σε υγιή σταθερότητα όταν:
• μαθαίνεις κάτι νέο, έστω και σταδιακά
• εξελίσσεται ο τρόπος που σκέφτεσαι
• οι αποφάσεις σου έχουν ακόμη ρίσκο
• νιώθεις ότι χτίζεις, όχι απλώς διατηρείς
Βρίσκεσαι σε στασιμότητα όταν:
• τίποτα δεν σε προκαλεί νοητικά
• αποφεύγεις συστηματικά την αλλαγή
• δεν θυμάσαι πότε δοκίμασες κάτι καινούριο
• βασίζεσαι σχεδόν αποκλειστικά σε ό,τι ήδη ξέρεις
Η διαφορά δεν είναι εξωτερική.
Είναι εσωτερική και στρατηγική.
Γιατί οι άνθρωποι μένουν στη στασιμότητα
Σπάνια από τεμπελιά.
Συχνότερα από φόβο κόστους.
Η αλλαγή απειλεί:
• την εικόνα επάρκειας
• την αίσθηση ελέγχου
• την ταυτότητα που έχεις χτίσει
• το κεκτημένο κύρος
Έτσι, η στασιμότητα βαφτίζεται «σταθερή πορεία».
Και η αδράνεια παρουσιάζεται ως σύνεση.
Όπως συχνά αναλύεται στο Targeted.gr,
πολλές επαγγελματικές διαδρομές δεν κολλάνε επειδή απέτυχαν,
αλλά επειδή δεν αμφισβήτησαν ποτέ αυτό που ήδη λειτουργούσε.
Η σταθερότητα που εξελίσσει μοιάζει διαφορετική
Η ώριμη σταθερότητα δεν φοβάται την αναθεώρηση.
Χαρακτηρίζεται από:
• μικρές, συνειδητές αλλαγές
• περιοδική αμφισβήτηση του «αυτονόητου»
• διάθεση μάθησης χωρίς πανικό
• εξέλιξη χωρίς θεατρινισμό
Δεν αλλάζει κατεύθυνση κάθε μήνα.
Αλλά δεν παγώνει στον χρόνο.
Συχνές Ερωτήσεις
Είναι κακό να μένεις πολλά χρόνια στο ίδιο περιβάλλον;
Όχι απαραίτητα.
Κακό είναι να μη μετακινείται τίποτα μέσα σου όσο μένεις.
Πώς μπορώ να βγω από τη στασιμότητα χωρίς ρίσκο;
Δεν γίνεται χωρίς κανένα ρίσκο.
Αλλά μπορεί να γίνει με μικρές, ελεγχόμενες μετατοπίσεις — όχι με απότομες ρήξεις.
Η στασιμότητα φαίνεται απ’ έξω;
Σπάνια.
Τις περισσότερες φορές γίνεται αντιληπτή μόνο εσωτερικά — μέχρι να είναι αργά.
Σημαίνει εξέλιξη απαραίτητα αλλαγή ρόλου ή δουλειάς;
Όχι.
Σημαίνει αλλαγή σκέψης, ευθύνης ή τρόπου συμμετοχής — ακόμη και στον ίδιο ρόλο.
Συμπέρασμα
Η σταθερότητα δεν είναι εχθρός.
Η ακινησία μέσα στη σταθερότητα είναι.
Όπως επισημαίνει συχνά το Targeted.gr,
η πραγματική ωριμότητα δεν φαίνεται στο πόσο αντέχεις να μένεις.
Φαίνεται στο αν μπορείς να αναρωτηθείς ειλικρινά:
«Εξελίσσομαι εδώ — ή απλώς έχω μάθει να μην φοβάμαι πια να μείνω;»
Μπορεί να σας ενδιαφέρει: Γιατί το βιογραφικό δεν δείχνει ποιος είσαι πραγματικά
Γεννημένος στην Αθήνα, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, έχοντας ήδη πατήσει τα 30, ο υποφαινόμενος, με σπουδές στην Ψυχολογία, παραμένει ανήσυχος, ανικανοποίητος, λάτρης της συνεχούς αναζήτησης, μανιώδης συλλέκτης αντικειμένων που σχετίζονται με τις προσφιλείς του δραστηριότητες.