Η παγίδα της ευγένειας: όταν όλοι είναι καλοί, αλλά τίποτα δεν δουλεύει
Όπως αναλύει το Targeted.gr, πολλές σύγχρονες ομάδες δεν υποφέρουν από έλλειψη ικανοτήτων, πόρων ή διάθεσης.
Υποφέρουν από κάτι πολύ πιο ύπουλο: την υπερβολική ευγένεια.
Σε αυτά τα περιβάλλοντα, όλοι είναι συνεργάσιμοι.
Όλοι προσέχουν πώς μιλούν.
Κανείς δεν θέλει να φέρει ένταση.
Και όμως, η απόδοση παραμένει χαμηλή, οι αποφάσεις καθυστερούν και τα προβλήματα επαναλαμβάνονται.
Το παράδοξο είναι απλό:
όταν όλοι είναι «καλοί», συχνά τίποτα δεν λειτουργεί πραγματικά.
Τι σημαίνει «παγίδα της ευγένειας» στην πράξη
Δεν μιλάμε για σεβασμό ή επαγγελματισμό.
Μιλάμε για την αποφυγή της ουσίας.
Η παγίδα της ευγένειας εμφανίζεται όταν:
• τα δύσκολα θέματα αποφεύγονται
• το feedback γίνεται ασαφές
• οι διαφωνίες «μαλακώνουν» μέχρι να εξαφανιστούν
• οι αποφάσεις δεν αμφισβητούνται
• τα προβλήματα συζητιούνται… εκτός meeting
Η ατμόσφαιρα παραμένει ήρεμη.
Αλλά η πρόοδος μπλοκάρει.
1. Η ευγένεια αντικαθιστά την ειλικρίνεια
Σε τέτοιες κουλτούρες, το να πεις την αλήθεια θεωρείται ρίσκο.
Οι φράσεις γίνονται:
• «ίσως να το δούμε»
• «γενικά πάμε καλά»
• «θα το βελτιώσουμε στη συνέχεια»
Κανείς δεν λέει ξεκάθαρα:
«Αυτό δεν δουλεύει.»
Η ομάδα προστατεύει το κλίμα — αλλά θυσιάζει τη σαφήνεια.
Και χωρίς σαφήνεια, δεν υπάρχει πραγματική βελτίωση.
2. Οι αποφάσεις γίνονται αργές και θολές
Όταν όλοι προσπαθούν να μη δυσαρεστήσουν κανέναν:
• οι αποφάσεις παίρνονται με συμβιβασμούς
• τα «ναι» αντικαθιστούν τις επιλογές
• οι προτεραιότητες γίνονται συγκεχυμένες
Το αποτέλεσμα δεν είναι συναίνεση.
Είναι παράλυση.
Η ομάδα κινείται — αλλά χωρίς κατεύθυνση.
3. Οι υψηλής απόδοσης άνθρωποι απογοητεύονται πρώτοι
Οι άνθρωποι που νοιάζονται περισσότερο για το αποτέλεσμα:
• θέλουν καθαρό feedback
• αντέχουν τη διαφωνία
• ζητούν ευθύνη και σαφή standards
Σε περιβάλλοντα υπερβολικής ευγένειας, αυτοί συχνά θεωρούνται:
«έντονοι», «δύσκολοι», «απότομοι».
Στην πράξη, είναι απλώς ασύμβατοι με τη σιωπή.
Και συνήθως… αποχωρούν.
Δείτε επίσης: Γιατί οι πιο αποδοτικοί εργαζόμενοι συχνά φαίνονται «δύσκολοι»
4. Η ευγένεια κανονικοποιεί τη μετριότητα
Όταν κανείς δεν λέει τα δύσκολα:
• τα λάθη επαναλαμβάνονται
• η χαμηλή απόδοση γίνεται αποδεκτή
• τα standards πέφτουν χωρίς να το καταλάβει κανείς
Η ομάδα δεν αποτυγχάνει θεαματικά.
Απλώς μένει στάσιμη.
Η μετριότητα δεν προκαλεί σύγκρουση — και γι’ αυτό επιβιώνει.
5. Ευγένεια ≠ ψυχολογική ασφάλεια
Ένα συχνό λάθος είναι να συγχέεται η ευγένεια με την ψυχολογική ασφάλεια.
Η ψυχολογική ασφάλεια δεν σημαίνει:
«Δεν λέμε τίποτα δύσκολο».
Σημαίνει:
«Μπορούμε να πούμε τα δύσκολα χωρίς φόβο».
Οι υγιείς ομάδες δεν αποφεύγουν τη σύγκρουση.
Τη διαχειρίζονται ώριμα.
Σημαίνει:
«Μπορούμε να πούμε τα δύσκολα χωρίς φόβο».
Οι υγιείς ομάδες δεν αποφεύγουν τη σύγκρουση.
Τη διαχειρίζονται ώριμα.
Τι κάνουν διαφορετικά οι οργανισμοί που λειτουργούν
Σύμφωνα με την ανάλυση του Targeted.gr, οι ομάδες υψηλής απόδοσης:
• ξεχωρίζουν την ευγένεια από τη σιωπή
• ενθαρρύνουν καθαρές διαφωνίες
• εκπαιδεύουν managers στο δύσκολο feedback
• θεωρούν την ειλικρίνεια πράξη σεβασμού
• χτίζουν κουλτούρα όπου η αλήθεια προηγείται της άνεσης
Ξέρουν ότι η πρόοδος δεν είναι πάντα ευγενική.
Αλλά είναι πάντα ειλικρινής.
Συμπέρασμα
Η παγίδα της ευγένειας δεν φαίνεται επικίνδυνη.
Δεν δημιουργεί θόρυβο.
Δεν προκαλεί συγκρούσεις.
Αλλά ακριβώς γι’ αυτό είναι τόσο ζημιογόνα.
Όταν όλοι είναι καλοί, αλλά κανείς δεν λέει την αλήθεια,
η ομάδα δεν εξελίσσεται.
Γιατί οι οργανισμοί δεν προχωρούν με καλές προθέσεις.
Προχωρούν με καθαρές κουβέντες, ξεκάθαρες αποφάσεις και θάρρος.
Και αυτό, όσο κι αν ενοχλεί στιγμιαία,
είναι η πιο υγιής μορφή σεβασμού.
Μπορεί να σας ενδιαφέρει: Η διαφορά ανάμεσα στη δραστηριότητα και την πρόοδο
Γεννημένος στην Αθήνα, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, έχοντας ήδη πατήσει τα 30, ο υποφαινόμενος, με σπουδές στην Ψυχολογία, παραμένει ανήσυχος, ανικανοποίητος, λάτρης της συνεχούς αναζήτησης, μανιώδης συλλέκτης αντικειμένων που σχετίζονται με τις προσφιλείς του δραστηριότητες.