Επαγγελματική ανοχή: Πότε παύει να είναι αρετή και γίνεται βάρος
Η ανοχή είναι παθητική κατάσταση.
Δεν αντέχεις επειδή θέλεις.
Ανέχεσαι επειδή φοβάσαι να αλλάξεις.
Όπως αναλύεται στο Targeted.gr, η επαγγελματική ανοχή δεν αποτελεί ποιοτικό χαρακτηριστικό από μόνη της, αλλά μεταβλητή που αποκτά νόημα μόνο σε σχέση με διάρκεια, σκοπό και προοπτική.
Περιεχόμενα
ToggleΤι είναι η επαγγελματική ανοχή στην πράξη
Η επαγγελματική ανοχή εμφανίζεται όταν:
• αποδέχεσαι καταστάσεις που σε φθείρουν
• λες «έτσι είναι η δουλειά» χωρίς να το εξετάζεις
• παραμένεις σε ρόλους χωρίς νόημα
• συνηθίζεις την πίεση αντί να την αξιολογείς
Σε μεταβατικές φάσεις (π.χ. αναδιοργάνωση, αλλαγή ρόλου, early-stage περιβάλλον),
η ανοχή μπορεί να είναι συνειδητή και προσωρινή στρατηγική.
Το πρόβλημα ξεκινά όταν γίνεται μόνιμη κατάσταση χωρίς προοπτική.
Η ανοχή δεν σε εξελίσσει.
Σε μουδιάζει.
Πότε η αντοχή γίνεται ανοχή
Η μετάβαση δεν γίνεται απότομα.
Γίνεται αθόρυβα.
Συνήθως όταν:
* σταματάς να μαθαίνεις
* δεν βλέπεις προοπτική, αλλά μένεις
* η κούραση γίνεται μόνιμη κατάσταση
* δεν θυμάσαι πια γιατί ξεκίνησες
Εκεί, η αντοχή έχει χάσει τον σκοπό της.
Και χωρίς σκοπό, δεν είναι δύναμη — είναι βάρος.
Γιατί η ανοχή συχνά επιβραβεύεται στο επαγγελματικό περιβάλλον
Η ανοχή μοιάζει «επαγγελματική».
• φαίνεται ως αφοσίωση
• ερμηνεύεται ως υπευθυνότητα
• μπερδεύεται με ωριμότητα
Όμως στην πράξη:
• μειώνει τη δημιουργικότητα
• εξαντλεί την κρίση
• θολώνει τα όρια
• αυξάνει τον κίνδυνο burnout
Δεν προκαλεί άμεση κρίση.
Απλώς σβήνει σταδιακά τη δυναμική σου.
Δείτε επίσης: Γιατί η αυτοπεποίθηση δεν φαίνεται στο πόσο μιλάς
Η διαφορά αντοχής και ανοχής
Η βασική διαφορά είναι μία:
Η αντοχή έχει λόγο.
Η ανοχή έχει συνήθεια.
Πώς μιλά η αντοχή
«Το κάνω γιατί οδηγεί κάπου».
Πώς μιλά η ανοχή
> «Το κάνω γιατί δεν αλλάζει τίποτα».
Αυτή η διαφορά καθορίζει ολόκληρη την επαγγελματική πορεία.
Πώς ξεχωρίζεις αν αντέχεις ή αν απλώς ανέχεσαι
Ρώτησε τον εαυτό σου:
• Αυτό που ζω με εξελίσσει ή απλώς με κρατά απασχολημένο;
• Υπάρχει νόημα ή μόνο υποχρέωση;
• Αν συνεχίσω έτσι για 12 μήνες, θα είμαι καλύτερα ή απλώς πιο κουρασμένος;
• Επιλέγω ή αποφεύγω;
Οι απαντήσεις δεν χρειάζονται δράμα.
Χρειάζονται ειλικρίνεια.
Η επαγγελματική ωριμότητα δεν είναι αντοχή χωρίς όρια
Οι ώριμοι επαγγελματίες:
• αντέχουν δύσκολες φάσεις
• αλλά δεν ανέχονται μόνιμη φθορά
• δίνουν χρόνο, όχι απεριόριστη ανοχή
• ξέρουν πότε η υπομονή παύει να είναι αρετή
Η ωριμότητα δεν είναι να σφίγγεις τα δόντια.
Είναι να ξέρεις πότε δεν χρειάζεται άλλο.
Παράδειγμα – πότε η ανοχή γίνεται πρόβλημα
Μια επαγγελματίας παραμένει για 18 μήνες σε ρόλο όπου:
• δεν λαμβάνει ουσιαστικό feedback
• δεν υπάρχει εξέλιξη ή μάθηση
• οι στόχοι αλλάζουν χωρίς εξήγηση
Εδώ δεν μιλάμε για αντοχή σε δύσκολη φάση.
Μιλάμε για ανοχή χωρίς προοπτική.
Πώς μετατρέπεις την ανοχή ξανά σε αντοχή
Δεν χρειάζεται άμεση ρήξη.
Χρειάζεται επαναφορά νοήματος.
• επανεξέτασε γιατί κάνεις αυτό που κάνεις
• όρισε τι αντέχεις και τι όχι
• βάλε χρονικά όρια (π.χ. 6–12 μήνες)
• άλλαξε τρόπο πριν αναγκαστείς να αλλάξεις κατεύθυνση
Η αντοχή χωρίς επίγνωση φθείρει.
Η αντοχή με επίγνωση χτίζει.
Mini self-check (30″)
Αν απαντήσεις «όχι» και στα τρία, χρειάζεται επανεξέταση:
1. Μαθαίνω κάτι ουσιαστικό εδώ;
2. Μπορώ να εξηγήσω σε 1 πρόταση γιατί είμαι σε αυτόν τον ρόλο;
3. Βλέπω ρεαλιστική βελτίωση μπροστά μου;
Συχνές Ερωτήσεις (FAQ)
Είναι κακό να ανέχεσαι δύσκολες συνθήκες στη δουλειά;
Όχι πάντα. Σε μεταβατικές φάσεις, η ανοχή μπορεί να είναι προσωρινή στρατηγική.
Γίνεται πρόβλημα όταν δεν έχει τέλος.
Πώς ξέρω ότι έχω περάσει στην ανοχή;
Όταν δεν περιμένεις πια κάτι καλύτερο — απλώς αντέχεις για να τελειώσει η μέρα.
Η αντοχή οδηγεί πάντα σε εξέλιξη;
Όχι από μόνη της.
Οδηγεί σε εξέλιξη μόνο όταν συνδέεται με σκοπό, μάθηση και επιλογή.
Συμπέρασμα
Η αντοχή είναι δύναμη.
Η ανοχή είναι συμβιβασμός.
Η αντοχή σε χτίζει.
Η ανοχή σε αδειάζει.
Και η πιο ώριμη επαγγελματική κίνηση
δεν είναι να αντέχεις τα πάντα,
αλλά να ξεχωρίζεις τι αξίζει να αντέξει.
Μπορεί να σας ενδιαφέρει: Τι σημαίνει επαγγελματική ωριμότητα σήμερα

Γεννημένος στην Αθήνα, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, έχοντας ήδη πατήσει τα 30, ο υποφαινόμενος, με σπουδές στην Ψυχολογία, παραμένει ανήσυχος, ανικανοποίητος, λάτρης της συνεχούς αναζήτησης, μανιώδης συλλέκτης αντικειμένων που σχετίζονται με τις προσφιλείς του δραστηριότητες.