Όταν η καριέρα προχωρά αλλά η αίσθηση εξέλιξης όχι
Σε πολλές σύγχρονες καριέρες παρατηρείται ένα παράδοξο:
οι τίτλοι αλλάζουν, οι ευθύνες αυξάνονται, οι απολαβές βελτιώνονται —
αλλά εσωτερικά, η αίσθηση εξέλιξης παραμένει στάσιμη.
Όπως επισημαίνει το Targeted.gr, η επαγγελματική πρόοδος συχνά αποτιμάται με εξωτερικά κριτήρια, ενώ η εσωτερική μετακίνηση του ανθρώπου μένει εκτός εξίσωσης.
Εξωτερικά όλα δείχνουν «σωστά».
Εσωτερικά, κάτι δεν κινείται.
Και αυτό το κενό είναι πιο συνηθισμένο απ’ όσο φαίνεται.
Τι σημαίνει ότι «η καριέρα προχωρά»
Για τους περισσότερους οργανισμούς, η επαγγελματική πρόοδος ορίζεται μέσα από μετρήσιμα στοιχεία, όπως:
• νέα θέση ή τίτλος
• περισσότερες αρμοδιότητες
• μεγαλύτερη ομάδα ή εύρος ευθύνης
• καλύτερες αποδοχές
• συμμετοχή σε πιο σημαντικά projects
Όλα αυτά έχουν αξία.
Όλα όμως αφορούν κυρίως την εξωτερική διάσταση της καριέρας.
Όπως έχει αναδείξει το Targeted.gr, το πρόβλημα ξεκινά όταν αυτή η εξωτερική πρόοδος δεν συνοδεύεται από εσωτερική μετακίνηση.
Τι σημαίνει πραγματική εξέλιξη
Η αίσθηση εξέλιξης δεν αφορά μόνο το τι κάνεις,
αλλά το πώς αλλάζεις καθώς το κάνεις.
Εξέλιξη σημαίνει, μεταξύ άλλων:
• σκέφτομαι πιο καθαρά και πιο στρατηγικά
• παίρνω καλύτερες αποφάσεις, όχι απλώς περισσότερες
• κατανοώ βαθύτερα τον αντίκτυπο των επιλογών μου
• ωριμάζω επαγγελματικά, όχι μόνο λειτουργικά
• νιώθω ότι η δουλειά με αναπτύσσει — δεν με καταναλώνει
Όταν αυτά λείπουν, η καριέρα μπορεί να κινείται, αλλά ο άνθρωπος όχι.
Δείτε επίσης: Η διαφορά ανάμεσα στο να είσαι απασχολημένος και να είσαι χρήσιμος
Γιατί δημιουργείται αυτό το κενό
1. Η εξέλιξη συγχέεται με την αύξηση φόρτου
Σε πολλές περιπτώσεις, η «πρόοδος» μεταφράζεται κυρίως σε περισσότερη δουλειά.
Όχι σε πιο σύνθετη σκέψη. Όχι σε νέο επίπεδο ικανοτήτων.
Ο επαγγελματίας γίνεται πιο απασχολημένος, όχι απαραίτητα πιο ώριμος — ένα μοτίβο που εμφανίζεται συχνά στη σύγχρονη οργανωσιακή πραγματικότητα.
2. Οι ρόλοι αλλάζουν, αλλά το feedback μειώνεται
Καθώς αυξάνονται οι ευθύνες, η καθοδήγηση συχνά γίνεται πιο αραιή ή εξαφανίζεται.
Χωρίς καθαρό και ουσιαστικό feedback:
• τα ίδια μοτίβα επαναλαμβάνονται
• η μάθηση γίνεται αποσπασματική
• η εξέλιξη παύει να είναι συνειδητή
3. Η καθημερινότητα απορροφά τη σκέψη
Όσο ανεβαίνει κανείς ιεραρχικά, τόσο λιγότερος χρόνος μένει για στοχασμό.
Meetings, αποφάσεις, πίεση, εκκρεμότητες.
Η καριέρα «τρέχει», αλλά δεν αφήνει χώρο να καταλάβεις προς τα πού πας — ένα από τα πιο ύπουλα σημεία στασιμότητας.
4. Η επιτυχία γίνεται συνήθεια
Όταν οι στόχοι επιτυγχάνονται μηχανικά, χωρίς αμφισβήτηση ή νέο νόημα,
η επιτυχία παύει να τροφοδοτεί την αίσθηση προόδου.
Δεν υπάρχει αποτυχία.
Απλώς απουσιάζει η εξέλιξη.
Τα σημάδια ότι κάτι δεν πάει καλά
• Κάνεις περισσότερα, αλλά μαθαίνεις λιγότερα
• Οι μέρες περνούν χωρίς αίσθηση ουσιαστικής προόδου
• Η δουλειά εξαντλεί περισσότερο απ’ όσο αναπτύσσει
• Δυσκολεύεσαι να περιγράψεις πώς έχεις εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια
• Η αλλαγή ρόλου μοιάζει με τη μόνη διέξοδο
Δεν πρόκειται για έλλειψη φιλοδοξίας.
Πρόκειται για έλλειψη ουσιαστικής μετακίνησης.
Τι κάνουν διαφορετικά όσοι νιώθουν ότι εξελίσσονται
Οι επαγγελματίες που διατηρούν αίσθηση εξέλιξης, συνήθως:
• επιδιώκουν ποιότητα ευθύνης, όχι μόνο ποσότητα
• ζητούν ειλικρινές feedback — ακόμη κι αν είναι άβολο
• αφιερώνουν χρόνο στη σκέψη, όχι μόνο στην εκτέλεση
• επαναπροσδιορίζουν τι σημαίνει «επόμενο βήμα»
• δεν μετρούν την αξία τους αποκλειστικά με τίτλους
Αντιλαμβάνονται την καριέρα ως πορεία μάθησης, όχι απλώς ως διαδρομή ανόδου.
Συμπέρασμα
Η καριέρα μπορεί να προχωρά χωρίς να εξελίσσεσαι.
Αλλά η εξέλιξη δεν συμβαίνει χωρίς συνειδητές επιλογές.
Το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι:
«Πού βρίσκομαι ιεραρχικά;»
Αλλά:
«Σε τι επίπεδο σκέψης, κρίσης και ωριμότητας βρίσκομαι σε σχέση με πριν;»
Γιατί στο τέλος, η πραγματική επιτυχία δεν μετριέται μόνο με το πόσο ανέβηκες.
Μετριέται με το πόσο άλλαξες στην πορεία.
Μπορεί να σας ενδιαφέρει: Η διαφορά ανάμεσα στη δραστηριότητα και την πρόοδο
Γεννημένος στην Αθήνα, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, έχοντας ήδη πατήσει τα 30, ο υποφαινόμενος, με σπουδές στην Ψυχολογία, παραμένει ανήσυχος, ανικανοποίητος, λάτρης της συνεχούς αναζήτησης, μανιώδης συλλέκτης αντικειμένων που σχετίζονται με τις προσφιλείς του δραστηριότητες.